دليل نص خبر غدير بر امامت امير مؤمنان ( ع ) بدان كه يكى از ادلهء صريح كه نص در امامت آن حضرت است خبريست كه خاصه و عامه ، شيعه و سنى آوردند كه چون رسول خدا ( ص ) از حجة الوداع برميگشت در غدير خم فرود آمد با اينكه بارانداز و منزل كاروانان نبود سپس جارچى خود را فرمود : تا در ميان همه مردم جار زد گرد هم آيند و چون همه جمع شدند براشان سخنرانى كرد سپس از آنها اعتراف گرفت بر آنچه خدا برايش بر عهدهء مردم مقرر داشته از اينكه فرمانبردارى از حضرت او بر آنها فرض است و بايد بامر و نهى او برگزار كنند باينكه فرمود : من كارگزارتر و اولى نيستم بشماها از خود شماها ؟ و چون پذيرا شدند و اعتراف كردند و آشكارا بدان اقرار نمودند دست امير مؤمنان ( ع ) را بالا برد و عطف بر اين اقرارى كه در سخن پيش گذشت فرمود : هر كه من مولا و آقاى اويم اين على مولا و آقاى او است ، بار خدايا دوستش را دوست دار و دشمنش را دشمن دار و يارى كن هر كه او را يارى كند و به خود وانه هر كه او را به خود وانهد و او را يارى نكند . و براى امير مؤمنان ( ع ) مقرر كرد از ولايت بر گردن امت مانند آنچه را خدا براى خود او بر آنان مقرر كرده بود و از آنها بدان اقرار گرفته بود ، زيرا لفظ مولى تقرير همان اولى بود كه ذكر شده بود و بايد در سخن دوم قصد كرده باشد همانى را كه در سخن اول از آنها بدان اقرار گرفته و معنى هر دو يكى باشد به حساب گفتگوى متداول ميان اهل زبان و عرف و عادت در گفتگوهاى آنان و لازمش اينست كه امير - مؤمنان ( ع ) اولى باشد و فرمانرواتر باشد به آنها از خودشان و اولى نباشد جز باينكه فرمانبريش بر آنها فرض باشد و امر و نهيش بر آنها جارى گردد و همين است مرتبهء امام در ميان مردم كه به حكم اين نص براى امير مؤمنان عليه السلام ثابت است . [ چهار پرسش ] و بدان - خدايت كمك دهاد - كه تو در اين دليل از چهار جا پرسش ميشوى و بايد آن را توضيح بدهى . 1 - به تو گويند : چه دليلى دارى بر صحت اين خبر در خودش ؟ زيرا بينيم